God艂o Japonii
Czas w Tokio :

日本 WWW.JAPONIA.XMC.PL

馃嚡馃嚨 Kraj Kwitn膮cej Wi艣ni Bogaty Przewodnik Po Japonii

本 Znaczenie Kobiety W Japonii

W imperium japo艅skim od najdawniejszych czas贸w utrzymuje si臋 tradycja g艂osz膮ca, 偶e kraj ten jest od pocz膮tku swego istnienia rz膮dzony przez cz艂owieka-b贸stwo, boga-s艂o艅ce w osobach ludzkich jego potomk贸w. Rodzina cesarska zachowuje ci膮g艂o艣膰 tych potomk贸w przez wszystkie wieki, ona jest tak偶e matk膮-kolebk膮 ludu japo艅skiego. I ka偶da rodzina japo艅ska, znajduj膮ca swe odzwierciedlenie w odwiecznej rodzinie kr贸lewskiej, jest r贸wnie偶 odwieczn膮 kom贸rk膮 spo艂eczn膮, uwieczniaj膮c膮 si臋 z pokolenia na pokolenie. Tak膮 w艂a艣nie drog膮 zachowana zosta艂a nieprzerwana ci膮g艂o艣膰 rodziny. Od najdawniejszych czas贸w rodzina by艂a w Japonii szerok膮 grup膮 pokrewie艅stwa, sk艂adaj膮ca si臋 z ma艂偶onk贸w, ich rodzic贸w, ich dzieci oraz bliskich krewnych.

Kobieta Japonia

G艂贸wnym zadaniem rodziny by艂a troska o przekazywanie nast臋pnym pokoleniom 鈥瀌ucha rodzinnego鈥 oraz o swe uwiecznienie. A ca艂a organizacja 偶ycia rodzinnego by艂a pomy艣lana ze wzgl臋du na te dwa cele. Istotnymi wyznacznikami japo艅skiego systemu rodzinnego by艂y od najdawniejszych czas贸w: autorytet g艂owy rodziny, sukcesja w艂adzy i maj膮tku, adopcja, i wreszcie rodzinny, nie osobowo-prywatny charakter instytucji ma艂偶e艅stwa. W ca艂ej historii rodziny japo艅skiej pozycja kobiety by艂a drugo a nawet trzeciorz臋dna. By艂o to spowodowane autorytetem g艂owy rodziny; gdy偶 on zasadza艂 si臋 na spo艂eczno-moralnej tradycji i prawie rodzinnym, nakazuj膮cym pos艂usze艅stwo, poddanie i cze艣膰 鈥瀙ierwszej i najbardziej odpowiedzialnej osobie w rodzinie鈥.

本 Kobieta – Samuraj jej panem

Epoka samuraj贸w, wojownik贸w wyznaj膮cych idee Konfucjusza, charakteryzuje si臋 swoistym stosunkiem m臋偶czyzn do kobiet. Samuraj bowiem odnosi艂 si臋 do kobiet z pewn膮 pogard膮. Wed艂ug konfucja艅skiej moralno艣ci kobieta mia艂a si臋 bez reszty po艣wi臋ci膰 te艣ciom, dzieciom i m臋偶owi, to znaczy wyrzec si臋 w og贸le osobistego 偶ycia. Tak dzia艂o si臋 w rodzinach samurajskich wysokiego szczebla, gdzie zam臋偶na kobieta winna by艂a tylko prowadzi膰 dom m臋偶a, co prawda przy pomocy licznej s艂u偶by. W epoce samuraj贸w i feudalizmu rodzina japo艅ska w swojej organizacji nie r贸偶ni艂a si臋 zasadniczo od rodziny z okresu Heian (koniec VIII 鈥 XII w.). Prawdziwa rodzina, wbrew teorii o pi臋ciu stopniach pokrewie艅stwa, sk艂ada艂a si臋 z os贸b 偶yj膮cych pod jednym dachem: byli to krewni ze strony ojca w linii wst臋pnej prostej, 偶ona i dzieci. Ta jednostka rodzinna, stanowi膮c dzi臋ki wsp贸lnemu domowi zwart膮 ca艂o艣膰, mia艂a w艂asne b贸stwa. By艂y one albo w postaci talizmanu pochodz膮cego ze 艣wi膮tyni shint艒 albo buddyjskiego obrazka. W艂adz臋 w domu sprawowa艂 zwykle ojciec rodziny: w艂adza ta mia艂a si臋 sta膰 w warstwie samuraj贸w, pocz膮wszy od wieku XIV, absolutna. W艣r贸d ludu, chocia偶 teoretycznie rz膮dzi艂 ojciec, matka zachowywa艂a decyduj膮cy g艂os we wszystkich sprawach dotycz膮cych dobra rodziny, by艂a wsp贸艂towarzyszk膮 i ch臋tnie wys艂uchiwan膮 doradczyni膮, bez kt贸rej nie podj臋to 偶adnego wa偶niejszego postanowienia. Natomiast w domach buke (rody samurajskie) ojciec rodziny decydowa艂 niemal we wszystkich przypadkach, i w okresie Muromachi (XIV 鈥 XVI w.) bardzo cz臋sto nie zasi臋ga艂 ju偶 opinii ma艂偶onki. On r贸wnie偶 udziela艂 cz艂onkom rodziny zezwolenia na przyj臋cie jakiego艣 urz臋du, poniewa偶 odpowiedzialny by艂 przed suwerenem za wszystkich krewnych, nad kt贸rymi sprawowa艂 opiek臋. Ten, kto dziedziczy艂 ojcowskie imi臋 i dobytek, winien by艂 dba膰 o potrzeby braci i si贸str, kt贸rzy w ten spos贸b byli od jego zale偶ni, jako 偶e prawo starsze艅stwa sta艂o si臋 w klasie samuraj贸w absolutnie obowi膮zuj膮ce pocz膮wszy od XIII wieku.nW epoce samurajskiej warunki 偶ycia kobiety japo艅skiej by艂y bardzo r贸偶ne w zale偶no艣ci od klasy spo艂ecznej i czasu. Przypuszcza si臋, 偶e w kr臋gach arystokracji w 偶yciu ich, podobnie jak w poprzednich okresach, dominowa艂a nuda: wi臋kszo艣膰 opowie艣ci i pami臋tnik贸w, jakie w tym czasie pisywa艂y kobiety, m贸wi艂y o poczuciu sytej pustki. Jo眉on des Longrais pisze: 鈥瀠czucia kobiety nie wykracza艂y prawdopodobnie poza uleg艂o艣膰 wobec tego, co musia艂o si臋 sta膰, bo zapisane by艂o od pocz膮tku czas贸w w ksi臋dze przeznaczenia. Gdy los zsy艂a艂 dobro, musia艂o ono by膰 nietrwa艂e, gdy偶 na 艣wiecie wszystko przemija, nieszcz臋艣cia za艣 by艂y kar膮 za pope艂nione grzechy. Na my艣l im nie przychodzi艂o, by przeciwstawi膰 si臋 nieuniknionemu losowi. W tej bierno艣ci nie by艂o tch贸rzostwa ani g艂upoty; kobieta bardzo trafnie przeprowadza艂a bilans swoich sukces贸w i niepowodze艅. Uwa偶a si臋, 偶e jest to pogl膮d s艂uszny lecz tylko w odniesieniu do kobiet w warstwach arystokratycznych, a w innych kr臋gach spo艂ecznych rzecz ta mia艂a si臋 inaczej. W rodzinach samurajskich, stoj膮cych wy偶ej w hierarchii spo艂ecznej, a podobnie i w rodzinach zwyk艂ych bushi, kobieta, cho膰 nie sprawowa艂a w艂adzy absolutnej, zajmowa艂a w rodzinie istotne miejsce. W Japonii od wiek贸w dusz膮 domu by艂o irori (palenisko), gdzie utrzymywano ogie艅, uwa偶any za rodzaj domowego s艂o艅ca. Irori gromadzi艂o co wiecz贸r na posi艂ki i pogaw臋dki wszystkich cz艂onk贸w grupy rodzinnej.

Czytaj Wi臋cej »

本 Kobieta i jej „nowoczesna” rola i spo艂eczny awans

G艂臋bokim przemianom w sposobie my艣lenia, jakie powszechnie dokona艂y si臋 w艣r贸d ludu w zwi膮zku z przeobra偶eniami systemu rz膮d贸w i stale rosn膮cym wp艂ywem Zachodu na warunki 偶ycia w Japonii u progu nowoczesno艣ci, towarzyszy艂y tak偶e liczne zmiany w tak偶e w stylu 偶ycia rodziny, charakteru ma艂偶e艅stwa i sytuacji kobiety japo艅skiej. Inne ju偶 sta艂y si臋 przedmioty zar贸wno najkonieczniejsze do 偶ycia, jak i b艂ahe drobiazgi. Przesadnie podkre艣lano tak偶e 艣mieszno艣膰 wszystkiego, co nale偶a艂o do 鈥瀞tarej Japonii鈥, cho膰 i stare i nowe obyczaje istnia艂y obok siebie. Nagle i nieoczekiwanie zacz臋to zachwyca膰 si臋 wszystkim, co przybywa艂o z Europy i Ameryki, wprowadzaj膮c zam臋t w ustalone pogl膮dy. Tradycyjna rodzina japo艅ska stopniowo si臋 rozprz臋g艂a, ust臋puj膮c coraz cz臋艣ciej miejsc rodzinie typu zachodniego, nawet wtedy, gdy nie odbywa艂o si臋 to pod bezpo艣rednim wp艂ywem idei europejskich. Tu wp艂yw by艂 powierzchowny.

W istocie grupowa mentalno艣膰 nie zanik艂a a zmieni艂a si臋 jej zewn臋trzna forma, i m膮偶, jedyne 藕r贸d艂o dochod贸w, odtwarza艂 w swoim miejscu pracy 鈥瀏rup臋鈥 rodzinn膮 wraz z jej stosunkami wsp贸艂zale偶no艣ci, grup臋, kt贸ra nie istnia艂a ju偶 w za艂o偶onej przez niego rodzinie. Japo艅ska rodzina nowoczesna daje pierwsze艅stwo stosunkom rodzice-dzieci, to znaczy stosunkom mi臋dzy ojcem albo matk膮 a ich dzie膰mi, zatem zwi膮zkom natury uczuciowej, gdy tymczasem zwi膮zki m膮偶-偶ona s膮 znacznie lu藕niejsze. Nowoczesny m臋偶czyzna reprezentuje 鈥瀞po艂eczny鈥 element zewn臋trzny, kt贸ry jak zale偶ny od grup zawodowych mo偶e bywa膰 dosy膰 niesta艂y, podczas gdy kobiet zam臋偶na, reprezentuj膮ca dba艂o艣膰 o domowe ognisko i o przysz艂o艣膰 swoich dzieci, a tak偶e o spokojn膮 staro艣膰 rodzic贸w, odgrywa znacznie wa偶niejsz膮 rol臋 w grupie rodzinnej, z艂o偶onej prawie wy艂膮cznie z dziadk贸w, rodzic贸w i rodzonych dzieci. U progu nowoczesno艣ci taka ograniczona rodzina staje si臋 ekonomiczn膮 jednostk膮 konsumpcyjn膮 a nowoczesna kobieta zam臋偶na pozostaje ostoj膮 rodziny, ale w tym przypadku wciela stare poj臋cie szefa klanu, kt贸rym dawniej bywa艂 zawsze m臋偶czyzna, czy o samuraj, czy arystokrata.

Nowoczesna wie艣 tak偶e charakteryzowa艂a si臋 znacz膮ca pozycj膮 kobiet, bo opr贸cz prowadzenia gospodarstwa do nich nale偶a艂 te偶 siew i sadzenie rozsady ry偶u, czyszczenie i mielenie ziarna pszenicy i prosa. Obrz膮dza艂y tak偶e zwierz臋ta domowe i uprawia艂y ogrody warzywne a podczas 偶niw pracowa艂y razem z m臋偶czyznami. Jeszcze dzi艣 m贸wi si臋 w Japonii, 偶e na w艂osie kobiety w贸艂 poci膮gnie w贸z. Czasem same prowadzi艂y ma艂e sklepiki, w kt贸rych sprzedawa艂y nadwy偶ki plon贸w. I tylko one trudni艂y si臋 hodowl膮 jedwabnik贸w, w czym pomaga艂y im c贸rki. Kobiety odgrywa艂y r贸wnie偶 bardzo wa偶n膮 rol臋 w wioskach rybackich, gdy偶 ich m臋偶owie cz臋sto wyruszali nad morze, im powierzaj膮c zazwyczaj wszystkie sprawy. W wioskach, gdzie nurkami by艂y kobiety, istnia艂 swoisty matriarchat. One te偶 przewa偶nie zajmowa艂y si臋 sprzeda偶膮 ryb. Podobnie rzecz si臋 mia艂a w miastach, gdzie niemal zawsze kobieta prowadzi艂a sklep lub warsztat rzemie艣lniczy, pomagaj膮c m臋偶owi w pracy. Kobieta z ludu by艂a bardzo aktywna i wbrew wyobra偶eniom szeroko rozpowszechnionym w Europie nie by艂a ani nie艣mia艂a, ani zahukana, nawet gdy skrupulatnie przestrzega艂a regu艂 etykiety, czego wymaga艂o od niej spo艂ecze艅stwo.

Ponadto wiele kobiet osi膮ga艂o znaczne sukcesy w handlu, cz臋sto okazuj膮c wi臋ksz膮 sk艂onno艣膰 do ryzyka ni偶 m臋偶czy藕ni. Przyk艂adem mo偶e sta膰 si臋 Kaifu Hana (1831 鈥 1917), kt贸ra wynalaz艂a pewien spos贸b tkania kreponu, zwany awashijira, i nie tylko sprzedawa艂a go z powodzeniem w Japonii, lecz r贸wnie偶 eksportowa艂a do Korei, Chin i do kraj贸w po艂udniowo-wschodniej Azji. Kobiety japo艅skie, g艂贸wnie wyra藕ne w handlu, w 偶yciu publicznym zachowywa艂y si臋 nader skromnie. Prawie zawsze m臋偶czyzna zbiera艂 ho艂dy i powinszowania, i to on pokazywa艂 si臋 jako 鈥瀙an鈥. Japo艅skie kobiety nie poczytywa艂y sobie tego za ujm臋 i pogodnie trzyma艂y si臋 dawnego obyczaju, doskonale zdaj膮c sobie spraw臋, 偶e jest to jedynie zachowywanie pozor贸w, bo chodzi o to, by m膮偶 鈥瀦achowa艂 twarz鈥; a prawdziw膮 g艂ow膮 domu, kt贸ra decydowa艂a w ostatniej instancji, zarz膮dza艂a kas膮 i w rezultacie kierowa艂a rodzin膮 lub przedsi臋biorstwem by艂a ona. Nowoczesna kobieta, kt贸ra w艣r贸d obcych wydawa艂a si臋 istot膮 bardzo 艂agodn膮, potuln膮 i mi艂膮 w 艣wiecie, w domu nieraz okazywa艂a si臋 samowoln膮 i chciw膮 w艂adzy.

Czytaj Wi臋cej »

本 O mi艂o艣ci sprzed wiek贸w

Arystokracja z Kioto, przewa偶nie bezczynna, kt贸rej 偶ycie i mo偶no艣ci poruszania si臋 by艂y kr臋powane przez liczne zakazy i kt贸ra uznawa艂a poligami臋, przywi膮zywa艂a wielk膮 wag臋 do zwi膮zk贸w mi艂osnych, stanowi膮cych remedium na ich permanentn膮 nud臋. M臋偶czyzn tej epoki czarowa艂y r贸偶ne drobiazgi maj膮ce zwi膮zek z kobietami, b艂ahostki, kt贸re dzisiaj wydaj膮 si臋 raczej bez znaczenia: r臋kaw jedwabnego kimona przerzucony przez okno, wiersz mi艂osny wykaligrafowany kobiec膮 r臋k膮… W opowie艣ciach nieraz przeczyta膰 mo偶na o tym, jak to szlachetnie panowie wieczorem lub wczesnym rankiem podpatruj膮 kobiety w ich domach: 鈥濸atrz膮c uwa偶nie, zobaczy艂, 偶e jej sylwetka, w szacie niedbale zarzuconej na ramiona, by艂a delikatna i nadzwyczaj dziewcz臋ca. D藕wi臋k jej g艂osu by艂 r贸wnie uroczy, chocia偶 pe艂en godno艣ci. Kiedy rozmy艣la艂, jakie to szcz臋艣cie, 偶e dane mu by艂o j膮 ujrze膰, stopniowo robi艂o si臋 coraz ja艣niej, wi臋c powr贸ci艂 do domu. Obyczaje arystokracji by艂y swobodne, ale ca艂e jej post臋powanie podlega艂o 艣ci艣le okre艣lonym regu艂om. Mi臋dzy innymi okre艣la艂y one, 偶e wielbiciel musia艂 zdradzi膰 swoje zamiary wysy艂aj膮c damie list z do艂膮czonym do niego wierszem a ten powinien by膰 dzie艂em nader oryginalnym. Ponadto po pierwszej nocy kochanek posy艂a艂 kochance swojej par臋 s艂贸w, kobiety odpowiada艂y w tym samym tonie. Poetycznie wyra偶ane uczucia, niezale偶nie od tego czy by艂y szczere, czy udane, prowadzi艂y do stosunk贸w raczej brutalnych, cz臋sto nietrwa艂ych. M臋偶czy藕ni 偶膮dali od kobiet przede wszystkim, aby by艂y 艂atwo dost臋pne. W ka偶dej chwili mog艂y zosta膰 zdobyte albo porzucone, nieraz wskutek zmowy z innymi kobietami z ich otoczenia. Japo艅skie arystokratki stale by艂y zazdrosne, czego w 偶adnym wypadku nie wolno by艂o im okaza膰. Ma艂偶e艅stwo, gdy chodzi艂o o arystokracj臋 i dw贸r, by艂o spraw膮 艣ci艣le rodzinn膮. Jednak偶e czasami wzgl臋dy polityczne czyni艂y je spraw膮 pa艅stwow膮. nInaczej uk艂ada艂y si臋 mi艂osne losy kobiet z warstwy bushi, podobnie jak regenci Fujiwara zwykli byli wydawa膰 c贸rki za cesarzy, aby zachowa膰 swoj膮 przewag臋 i przywileje polityczne, tak i wielu przyw贸dc贸w z samurajskich rod贸w uprawia艂o w tym zakresie swoj膮 w艂asn膮 polityk臋, wydaj膮c c贸rki za feuda艂贸w osiad艂ych w pobli偶u ich siedzib albo ludzi bardzo wp艂ywowych. W 艣redniowieczu samurajowie cz臋sto uciekali si臋 do tego sposobu, by zapewni膰 sobie sprzymierze艅c贸w na wypadek jakiego艣 konfliktu.

Czytaj Wi臋cej »

本 Nowoczesna mi艂o艣膰 tragiczna?

Przez wieki powszechnie panowa艂a opinia, 偶e mi艂o艣膰 odgrywa w ma艂偶e艅stwie niewielk膮 rol臋 i 偶e wcale nie jest koniecznym warunkiem szcz臋艣cia ma艂偶onk贸w. W japo艅skich miastach i w艣r贸d arystokracji u progu nowoczesno艣ci panowa艂a surowsza ni偶 na wsiach moralno艣膰. Tu stosunki mi臋dzy obu p艂ciami by艂y du偶o rzadsze a ma艂偶e艅stwo z mi艂o艣ci uwa偶ano za rzecz dalek膮 od w艂a艣ciwej. S膮dzono, 偶e inne czynniki, tj. stanowisko spo艂eczne, maj膮tek, s膮 znacznie wa偶niejsze, wtedy gdy chodzi o zapewnienie trwa艂ego szcz臋艣cia m艂odej parze, ni偶 samo uczucie, kt贸re jak dyktowa艂 powszechny zdrowy rozs膮dek, szybko przemija. 鈥 Przyja藕艅, wzajemny szacunek, przywi膮zanie winny by艂y zast膮pi膰 s艂omiany ogie艅 mi艂o艣ci z pierwszych dni ma艂偶e艅stwa, je偶eli mi艂o艣膰 w og贸le wchodzi艂a w gr臋. Celem ma艂偶e艅stwa nie by艂o zaspokojenie nami臋tno艣ci, lecz za艂o偶enie rodziny i wychowanie dzieci.鈥 Louis Fr猫d猫ric, japonista, podkre艣la, i偶 w Japonii u progu nowoczesno艣ci chodzi艂o o zwi膮zek dwojga ludzi sankcjonuj膮cy po艂膮czenie si臋 dw贸ch rodzin albo dw贸ch grup spo艂ecznych, w czym uczucie mi艂o艣ci nie odgrywa艂o 偶adnej roli. Zaznacza tak偶e, 偶e bardzo pomy艣ln膮 rzecz膮 by艂o, kiedy tak zadzierzgni臋te wi臋zy umacnia艂a mi艂o艣膰, ale w gruncie rzeczy uczuciu temu w ma艂偶e艅stwie nie przypisywano wielkiego znaczenia, bo by艂 to czynnik drugorz臋dny. Stosunki mi臋dzy m臋偶em a 偶on膮 sta艂y si臋 wi臋c zwi膮zkami przede wszystkim ekonomicznymi, rzadko mia艂y charakter uczuciowy, zw艂aszcza, 偶e ma艂偶e艅stwa najcz臋艣ciej nadal najcz臋艣ciej kojarzono za pomoc膮 nak艒do (swat贸w albo swatek). Nowoczesne ma艂偶e艅stwo, w gruncie rzeczy by艂o stworzeniem nowej jednostki ekonomicznej, przy czym uczucia odgrywa艂y ma艂膮 rol臋, wa偶ne stawa艂o si臋 dopiero, gdy urodzi艂o si臋 dziecko, zw艂aszcza ch艂opiec, piecz臋tuj膮cy ostatecznie ten zwi膮zek jako now膮 jednostk臋 spo艂eczno-ekonomiczn膮. M艂odzi 鈥 nowocze艣ni cz臋sto prze偶ywali mi艂osne idylle, i romantyczne, i…skrywane przed 艣wiatem, tak偶e platoniczne, ale zakochanej dziewczynie ani m艂odzie艅cowi nie przechodzi艂o przez my艣l, by z ukochan膮 osob膮 nawi膮za膰 stosunki poza ma艂偶e艅stwem.

Czytaj Wi臋cej »
Kategoria : Znaczenie Kobiety
Tagi : ,
  • Page 1 of 2
  • 1
  • 2
  • >

» » Info « «

馃嚡馃嚨 Oficjalny J臋zyk(s) : 言 葉 Japo艅ski

馃嚡馃嚨 Stolica : 東 京 都 Tokio (Tōkyō-to)

馃嚡馃嚨 Ustr贸j : 立憲君主制 Monarchia

馃嚡馃嚨 Obszar 面 積 : 377,873 km² (62nd)

馃嚡馃嚨 Populacja 英 : 126,500,000 (11th)

馃嚡馃嚨 Zageszczenie 密 度 : 337/km2 (30th)

馃嚡馃嚨 Waluta 通 貨 : Yen (¥) (JPY)

馃嚡馃嚨 Internet 英 : TopLevelDomain .jp

» » Przewodnik « «

» » Ciekawostki « «

Ciekawostki Japonia XMC

» » Etykiety « «